Zo ver in de toekomst kijken als ik bij ding 22 deed zal ik nu niet doen. Ik heb de afgelopen tijd kennisgemaakt met een wereld waarvan ik een aantal flarden wel kende. Nu heb ik een beter beeld gekregen van wat er allemaal mogelijk is en dat de toepassingen van het sociale netwerkverkeer heel veel steun kunt bieden bij het vergaren van informatie.
Het feit dat mensen met een zeer specifieke hobby elkaar gemakkelijk kunnen vinden op internet - waar ter wereld ze ook wonen - is fantastisch. Die zouden elkaar in het dagelijkse leven veel moeilijker of zelfs helemaal niet tegenkomen. Dit betekent bijvoorbeeld dat wetenschappelijk onderzoek veel verfijnder en gestructureerder kan plaatsvinden en dat er minder dubbel werk wordt uitgevoerd. Ook voor de "gewone" sterveling kunnen hobby's veel intenser uitgeleefd worden.
RSS is ook een prachtig hulpmiddel. Je abonneert je op informatiekanalen waarin je interesse hebt en de informatie komt elke dag naar je toe.
Ook flickr is een fantastische vinding. Vooral omdat je door het toekennen van tags je eigen foto's heel snel kan verzamelen.
Het feit dat je via een blog de hele wereld kan bereiken (als ze je te minste kunnen vinden in de grote hoop) is interessant en dat mensen elkaars berichten kunnen volgen en er nog op kunnen reageren. Het is niet langer een elite binnen de journalistiek of columns schrijvers die zich kunnen uiten, maar elk mens kan zijn verhaal kwijt en zijn "talenten" botvieren.
Er zijn ook dingen die minder toevoegen en waarvan de betekenis voor mij persoonlijk veel minder is. Ik denk dan aan twitteren en chatten. Dat is allemaal heel leuk, maar het kost extra tijd en wat heb ik er aan? Dat ik nieuws binnen tien seconden na het gebeuren tot me kan nemen? En waarom zou ik dat willen? Het kan toch ook de dag erop of helemaal niet?
Het probleem is dat er een overkill aan informatie wordt gepubliceerd. Vaak is het gewoon van nul en generlei waarde voor mij. Zeg maar rustig pulp! Je ziet dat ook bij de commerciële zenders; de kwaliteit heeft er onder te leiden en het nieuws is al snel weer achterhaald en dat is geen vooruitgang vind ik. Daarom zal ik in beperkte mate gebruik maken van al deze nieuwigheden, want ik kan mijn kostbare tijd ondanks alles nog steeds maar één keer besteden! En dat, beste lezers en lezeressen is er niet gemakkelijker op geworden. Elke seconde is kostbaarder geworden sinds de tijd dat ik me bewust werd van de wereld om heen en dat is niet altijd prettig om de hete adem van internet in mijn nek te voelen.
Voor het Gemeentearchief ligt er een hele wereld open. De slechte ligging van het GAR in een uithoek van Rotterdam kan er mogelijk mee gecompenseerd worden zodat we voor al onze (digitale) bezoekers - zowel burgers als de ambtenaren van Rotterdam - die informatie kunnen leveren die ze nodig hebben.
Groet Hein
donderdag 10 juni 2010
ding 22
Was weer heel interessant en voorlopig kan het blijkbaar nog gemakkelijker als ik kijk naar de toekomst. Het is beter als al die losse apparaten meer geintegreerd met elkaar raken. Waarschijnlijk is face to face communicatie zonder al deze appartuur straks niet meer goed mogelijk, omdat we elkaar niet meer zo direct fysiek hoeven te ontmoeten.
Hoe zal het gaan met het gebruik van lichaamstaal bij directe communicatie? raken we dat kwijt? Of begrijpen we elkaar in levende lijve straks niet meer? Zullen er straks meer mensen gaan blozen en verlegen worden dan nu? Of bestaat dat probleem dan helemaal niet meer? Worden onze digitale identiteit belangrijker dan onze fysieke manifestatie ervan (het is niet te hopen)? Schept het meer gelijkwaardigheid of juist niet? Van een kant is digitalisering dus een verrijking, maar van de andere kant ook een duidelijke verarming. Het schept hele nieuwe vormen van benadering en daardoor ook nieuwe opstakels.
Het verhoogd echter wel de kwetsbaarheid van hele samenlevingen want bij het uitvallen van communicatieverbindingen staat alles in een klap stil. In de krant las ik dat toekomstige oorlogen voor een groot deel op internet gevoerd zullen worden door het lamleggen van de communicatiemogelijkheden van de tegenpartij. Het lijkt SF maar in China worden eenheden opgeleid om dit soort cyberattacks voor te bereiden. En het schijnt al gebruikt te worden om onwelgevallige websites van overheidswege aan te vallen en uit te schakelen. En... zal internet zo vrij blijven als dat het nu is, of zal ook daar digitale wetgeving het individu aan banden leggen en volledig gaan controleren?
Groet Hein
Hoe zal het gaan met het gebruik van lichaamstaal bij directe communicatie? raken we dat kwijt? Of begrijpen we elkaar in levende lijve straks niet meer? Zullen er straks meer mensen gaan blozen en verlegen worden dan nu? Of bestaat dat probleem dan helemaal niet meer? Worden onze digitale identiteit belangrijker dan onze fysieke manifestatie ervan (het is niet te hopen)? Schept het meer gelijkwaardigheid of juist niet? Van een kant is digitalisering dus een verrijking, maar van de andere kant ook een duidelijke verarming. Het schept hele nieuwe vormen van benadering en daardoor ook nieuwe opstakels.
Het verhoogd echter wel de kwetsbaarheid van hele samenlevingen want bij het uitvallen van communicatieverbindingen staat alles in een klap stil. In de krant las ik dat toekomstige oorlogen voor een groot deel op internet gevoerd zullen worden door het lamleggen van de communicatiemogelijkheden van de tegenpartij. Het lijkt SF maar in China worden eenheden opgeleid om dit soort cyberattacks voor te bereiden. En het schijnt al gebruikt te worden om onwelgevallige websites van overheidswege aan te vallen en uit te schakelen. En... zal internet zo vrij blijven als dat het nu is, of zal ook daar digitale wetgeving het individu aan banden leggen en volledig gaan controleren?
Groet Hein
donderdag 27 mei 2010
ding 21
Ik las op een dicussieforum een aantal reacties van archivarissen op het toekomstig te voeren acquisitiebeleid. Kern van de discussie was dat archiefdiensten hun werk verrichten vanuit de Archiefwet die gebaseerd is op taken van de overheid. Het verwerven van particuliere archieven die vanuit cultuur historisch perspectief interessant kunnen zijn vallen daar niet onder. Omdat er geen duidelijke visie is in Nederland over wat dan de speerpunten van beleid op dit vlak moeten zijn, dreigt er versnippering te ontstaan. Bovendien is de archiefwereld vaak onderwerp van bezuinigingen waardoor particuliere archieven moeilijker binnengehaald kunnen worden. Het is ook uitkijken dat niet de waan van de dag gaat bepalen wat er wel en niet bewaard gaat worden. Een visie moet gebasserd zijn op de lange termijn. Dingen die nu niet interessant lijken kunnen dat over een paar honderd jaar weer wel zijn. Een aantal archivarissen vond ik daar erg kort door de bocht gaan en weinig genuanceerde standpunten innemen. Het lijkt me daarom van groot belang dat er snel een landelijk beleid komt!
Als voorbeeld in positieve zin van hoe crusiaal acquisitiebeleid is neem ik even het GAR. Eind negentiende eeuw besloot de toenmalige archivaris van Rotterdam om posters met reclame uitingen te gaan bewaren. Hij was de eerste in Nederland en pas tientallen jaren later volgden andere stadsarchieven. Vandaar dat Rotterdam nu de grootste collectie zeldzame posters heeft.
Groet Hein
Als voorbeeld in positieve zin van hoe crusiaal acquisitiebeleid is neem ik even het GAR. Eind negentiende eeuw besloot de toenmalige archivaris van Rotterdam om posters met reclame uitingen te gaan bewaren. Hij was de eerste in Nederland en pas tientallen jaren later volgden andere stadsarchieven. Vandaar dat Rotterdam nu de grootste collectie zeldzame posters heeft.
Groet Hein
woensdag 26 mei 2010
ding 20 het sociaal srchiefnetwerk
Ik heb wat sites bekeken en een aantal zaken is me niet onbekend. Vooral op het gebied van genealogie kende ik al het een en ander. Als ik gericht mee bezig zou zijn is het heel handig om te netwerken en via anderen kennis te vergaren. Het aardige is ook dat je op hele specifieke onderwerpen mensen kan treffen die je normaal niet tegen komt.
Hein
Hein
dinsdag 25 mei 2010
ding 19
Interessant om mee bezig te zijn. Het meeste is me al bekend omdat ik in het verleden veel aan stamboomonderzoek deed. Wel uitkijken want het werkt verslavend als je er te veel mee bezig bent.
Hein
Hein
maandag 26 april 2010
Libary Thing ding 18
Ik heb een account aan gemaakt en een aantal boeken uit de eigen collectie toegevoegd, zowel in het Nederlands als in het Engels. Dit onderwerp lijkt me bruikbaar omdat ik hier gelijkgestemde lezers kan vinden en daardoor nieuwe boektitels kan vinden waarvan ik weet dat het mijn interesse heeft. Een aardige manier om nieuw leesvoer op te sporen.
Groet Hein
Groet Hein
ding 17
Ik heb rondgekeken op de sociale netwerken. Ik ben (privé) al lid van Facebook en Hyves. Het principe is leuk, maar het heeft ook wel nadelen. Voor je weet heb je een hoop vrienden maar daar hoor of zie ik niets van. Ik krijg dan uitnodigingen om vriend te worden met een ander. Bovendien zie ik wat andere vrienden weer voor vrienden hebben. Het nadeel van sociale netwerken is dat het veel tijd kost om het bij te houden.
Groet Hein
Groet Hein
Abonneren op:
Posts (Atom)